Sveta Terezija Avilska, španjolska karmelićanka i naučiteljica Crkve, rodila se 1515. u Ávili u Kastilji te ušla u karmelski samostan sv. Inkarnacije već sa sedamnaest godina. Nakon dugotrajna unutarnjeg borba i obraćenja u zreloj dobi, postala je jedna od najvećih reformatorica redovničkog života u Crkvi — osnovala je sedamnaest samostana reformiranih bosih karmelićanki i, zajedno sa svetim Ivanom od Križa, pokrenula terezijansku reformu. Proglašena je doktoricom Crkve 1970., prva žena kojoj je ta čast udijeljena.

„No está la cosa en pensar mucho, sino en amar mucho.“

„Nije stvar u tome da mnogo mislimo, nego da mnogo ljubimo.“

Sveta Terezija Avilska, Castillo Interior (Las Moradas), Moradas IV, poglavlje 1 — autograf pohranjen u Sevilli, objavljen 1588.

Terezija nas podsjeća da kontemplativna molitva nije intelektualno dostignuće nego čin volje koja se predaje Bogu — konkretno, trajno i bez zadrške.